II wędrówka do grobowców megalitycznych

Kiedy po kilkudniowych opadach deszczu w sobotę, 12 kwietnia 2014 r. zaświeciło słońce to nasza Sama Rama i Wanderfreunde Haffküste e.V. Eggesin postanowiły odbyć niekonwencjonalną wycieczkę pieszo-rowerową w przeszłość. Z tego tytułu spotkaliśmy się w niewielkiej miejscowości Menkin.


Po kilku słowach dwujęzycznego powitania uczestników przez Michała Olszewskiego zostaliśmy zaproszeni do zabytkowego kościoła filialnego w Menkin.


W jego wnętrzu kustosz dr Kaspar von Oppen, którego przodkowie opiekują się kościołem od prawie 400 lat, roztoczył nam ciekawą opowieść o jego średniowiecznej historii i zabytkach, które swoją metryką sięgają roku 1220. Świadkami tamtych czasów są m.in. krzyże konsekracyjne na wschodniej i południowej ścianie. Po dwukrotnym splądrowaniu i uszkodzeniu kościoła przez Szwedów w latach trzydziestych XVII w. kościół odnowiono i dobudowano w 1637 r. przy północnej ścianie emporę oraz kryptę. W krypcie znajdują się 15 sarkofagów rodziny Winterfeld z lat 1640 do 1750. Pierwszy, cały ocynkowany, należał do Adama von Winterfeldt. Rodzina von Winterfeldt zamieszkiwała w sąsiedztwie kościoła i była jego opiekunem od 1623 do 1945 r.

Póżnorenesansowy ołtarz ufundowała w 1599 r. wcześniejsza właścicielka posiadłości Menkin Ursula von Blanckenburg. W pradelli ołtarza widzimy ostatnią wieczerzę oraz postaci aniołów z prawej i lewej strony, trzymających atrybuty wieczerzy – hositię oraz kielich z winem. Powyżej zaprezentowano scenę z ukrzyżowania Chrystusa, wyżej jego zmartwychwstałego, a na samym szczycie pelikana karmiącego własną krwią młode. Pelikan symbolizował najwyższe poświęcenie, a w kontekście sakralnym był znakiem ofiary Jezusa, lub też w dosłownym znaczeniu znakiem eucharystycznym symbolizującym krew Chrystusa. Ambona z wizerunkami czterech ewangelistów pochodzi również z tamtych czasów. Nieco młodsze są ławy, w których siedzieliśmy, jak i pozostałe wyposażenie, pochodzą z XVI w. Na ścianach dostrzeżemy 32 tabliczki symbolizujące „zaślubiny” dzieci z niebem. Nie dane im było dożyć wieku dorosłego, więc w ten sposób próbowano wynagrodzić im ich ziemski niebyt. Usytuowane na ścianie zachodniej organy pochodzą z 1917 r.

Kolejną renowację kościół przeszedł w latach 1926-1930 oraz pomiędzy 1995-1999. Dzięki wsparciu mieszkanki Hamburga odrestaurowano również ołtarz, ambonę, emporę, przedsionek oraz organy.

Z zainteresowaniem oglądamy wszystkie detale. Schodzimy też do krypty kościoła.


Tuż przy kościele odwiedzamy jeszcze mogiłę dziadka naszego przewodnika. To również ciekawa postać. Joachim von Winterfeldt, a od 1925 von Winterfeldt-Menkin był m.in. załozycielem i pierwszym prezesem Niemieckiego Czerwonego Krzyża.


Opuszczamy kościół i kierujemy się w rejon kolejnej miejscowości Wollschow o ponad 750-letniej historii. Wędrując mijamy ciekawe dekoracje symbolizujące nadchodzące święta wielkanocne.


Trasa naszej wędrówki prowadzi nas na południe i oznaczona jest wielkimi głazami pełniącymi rolę drogowskazów.


Od czasu do czasu Michał i Klaus zatrzymują grupę, aby przekazać nam istotne informacje na temat mijanych miejsc na szlaku grobów megalitycznych, starszych niż piramidy egipskie. Zdaniem wielu uczestników wycieczki, są one zbyt mocno zdewastowane.


Docieramy do dobrze zachowanych wałów grodziska słowiańskiego plemienia Wkrzan z okresu VII - IX wieku.


Wreszcie dochodzimy na Pole Grobowców (Gräberfeld). To tu w niewielkim oddaleniu od siebie rozrzuconych jest kilkanaście grobowców megalitycznych o ciekawych nazwach: Walfischgrab, Schälchenstein czy Großsteingrab.


Po wysłuchaniu kolejnych informacji kierujemy się nad brzeg jeziora Menkinsee, gdzie na grillu pieczemy kiełbaski i raczymy się zabranymi ze sobą wiktuałami.


Wracamy do Menkin na przykościelny parking, jeszcze tylko potwierdzenia odbytej wycieczki w specjalnych książeczkach, wręczenie znaczków rajdowych i żegnamy się życząc sobie Wesołych Świąt, a także umawiając się na kolejne spotkanie 17 maja w Ukerenland.


Organizatorzy dziękują Andżelice i Michałowi Olszewskim, Clausowi Nagel, Kasparowi von Oppen, pastorowi Matthiasowi Gienke oraz Wydziałowi Oświaty UG Police za pomoc w realizacji imprezy.


(wgaw)
(micolski)
(ula)
(darek37)

O ile nie zaznaczono inaczej, treść tej strony objęta jest licencją Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivs 3.0 License